Webarchivering

Op 18 april is door de NCDD een ronde tafelbijeenkomst georganiseerd bij de KB en ik mocht daar samen met een paar collega's bij aanwezig zijn. Onderwerp van gesprek was de nieuwe discipline 'archiveren van websites', hoe moet dat?, wie doet wat? etc etc

Al snel bleek de definitie van archiveren van websites bij verschillende organisaties heel verschillend kan zijn. Tresoar doet mee aan een pilot van de KB en laat websites van Friese schrijvers archiveren. Wij zijn dus klaar zou je denken.... dus niet! De KB archiveert niet op de archivistische manier, maar doet meer aan collectioneren. De KB selecteert websites waarvan zij denken dat die voor het nageslacht van belang zijn (cultureel-historisch onderzoek) en maakt daar (nu nog) 2 keer per jaar een snapshot van (een soort foto). Dat is dus een momentopname en tussentijdse info gaat verloren. Als je dus over 50 jaar onderzoek wilt doen naar het eerste decennia van de 21-ste eeuw kan veel informatie verdwenen zijn. Mooi praktisch voorbeeld is natuurlijk de dienstregeling van de NS, die niet meer in papieren vorm wordt gepubliceerd. Elke zoveel jaar wijzigt de dienstregeling, over een aantal jaren is het onmogelijk om te achterhalen hoe laat de trein in 2011 vanuit Leeuwarden naar Den Haag ging en hoe vaak in het uur. Is dat erg? Voelt iemand zich eigenlijk verantwoordelijk voor die informatie?

Als archief telt niet alleen het cultureel historische belang. Tresoar heeft ook de taak om gegevens beschikbaar te stellen die mensen nodig hebben ter verantwoording. Als die gegevens er niet meer zijn omdat ze alleen digitaal zijn weergegeven op websites? Dat is zeker wel een probleem.

En dan nog het auteursrecht. Zal ik daar nog over beginnen? De webmasters van de websites die opgeslagen worden door de KB worden benaderd met de vraag of hun websites mogen worden opgeslagen. Prima afgedekt zou je denken, maar wat als er web2.0 toepassingen opstaan en niet-webmasters hebben gereageerd. Eigenlijk zou je die 'auteurs' ook toestemming moeten vragen. Wat een gedonder en wat een werk.

In Frankrijk en Zweden gaan ze anders te werk. Daar worden alle websites met .fr en .se door een overkoepelende instantie gearchiveerd (of gecollectioneerd?). Kan dat dan niet in Nederland? Volgens de experts aan de ronde tafel in de KB was dat niet mogelijk, er geldt daar andere depotwetgeving. De Nederlandse situatie is niet te vergelijken met de buitenlandse. Ik heb maar niet gezegd dat .fr ook de Friese websites bevat...

EUREKA, ONS PROBLEEM IS OPGELOST DOOR FRANKRIJK ZONDER DAT ZE HET WETEN. BEDANKT!!!!

Met het bouwen van een nieuwe Tresoar website zet me dit allemaal wel aan het denken. Bouwen wij een website die voldoet aan de webrichtlijnen voor archivering? Hoe kunnen we de huidige Tresoarwebsite toch laten voortbestaan? Houden we ook rekening met 'gehandicapten' op de site?

Denken we bij onze acquisitie van archieven ook aan de websites? Oerol?

Wordt vervolgd.....