In voorbereiding op Ding 20: Muziek in een sociaal netwerk heb ik iets gepikt van de blog van Alexander Klöpping, je weet wel, die enthousiaste gadgetnerd, DWDD-nerd, nieuwe media-nerd (zo omschrijft hij zichzelf). Later deze week zal ik bloggen over het huiswerk.
De afgelopen tien jaar heeft internet een groot aantal markten volledig op z’n kop gezet. Sommige branches hebben zich opnieuw uitgevonden, zoals de reisbranche. Sommige zijn vanuit het niets ontstaan, zoals sociale netwerksites. Sommige markten variëren van comateus tot overleden, zoals die van de niet-zakelijke post. Maar het meeste gerommel is er in de muziekindustrie.
De verkoop van muziekopnames zorgde in 1999 in de Verenigde Staten nog voor 10 miljard euro omzet per jaar. Iets meer dan 10 jaar later is daar de helft van over. Napster, KaZaa en al die andere downloadprogramma’s waren moordende meteoren die de dinosaurussen wegvaagden..
In plaats van te constateren en te accepteren dat internet de verkoop van muziek voor altijd heeft veranderd, blijft de industrie vechten tegen de bierkaai. In de utopische wereld van de muziekindustrie worden websites á la The Pirate Bay met een vingerknip offline gehaald, en worden internetproviders verplicht om precies bij te houden wat u allemaal uitspookt op internet. Áls het iemand dan nog lukt om een illegaal MP3′tje te downloaden, gaat die info gelijk naar de politie. Af en toe sue je een alleenstaande moeder ter waarschuwing, en dan is het vast zo afgelopen met al dat gedownload. Het gekke is: ze geloven daadwerkelijk dat ze met dit soort maatregelen illegaal downloaden kunnen uitbannen.
De naïviteit waarmee ze denken dit technische kat-en-muisspel ooit te winnen is tot daar aan toe. Over de totale desinteresse voor de privacy van Nederlandse internetgebruikers ga ik het niet eens hebben. Maar het feit dat ze als industrie geen stappen zet om te experimenteren met nieuwe, online business modellen en daarmee een wereld mét internet accepteren als een gegeven én de voordelen daarvan gaan zien, is volstrekt onbegrijpelijk. Hoewel de discussie nu al meer dan tien jaar speelt, zitten ze nog steeds liever achter de Pirate Bays aan, in plaats van dat ze bedenken hoe ze internet kunnen gebruiken om centen te verdienen met de legale downloadmarkt.
In januari modereerde ik een awarduitreiking op Eurosonic Noorderslag in Groningen. De awards zijn bedoeld voor de meest interactieve online concepten die legale, online muziekverkoop te stimuleren. Conclusie: er zijn wel een paar initiatieven (22tracks won een award) maar veel substantieels zit er niet tussen. Echt nieuwe modellen, die optimaal gebruik maken van alle mogelijkheden van internet, ontstaan niet of krijgen geen serieuze kans. De industrie blijft namelijk torenhoge royalties vragen, die niet op te brengen zijn voor startende websites met mooie ideeën. Dat de muziekindustrie zichzelf zo sloopt, is onbegrijpelijk en vooral heel, heel treurig.
Tja, het is een treurig verhaal die muziekindustrie. Waarschijnlijk zullen de sterren moeten accepteren dat hun inkomsten niet zo royaal blijven als ze zijn geweest.
BeantwoordenVerwijderenZe moeten weer werken voor hun geld! Touren dan met name, dat brengt geld in het laatje.
En het illegaal downloaden bestrijden... goed idee, maar zoals je terecht zegt, dat is vechten tegen de bierkaai en dat het gebeurt toont enkel en alleen aan dat er eerder defensief met de nieuwe media wordt omgesprongen dan creatief.
Ook voor industrieën die zich op de borst slaan vanwege hun creativiteit.
Afwachten welke weg de uitgeverijen gaan bewandelen.
BeantwoordenVerwijderen